ویکوپت – Vicopat (لاکوزامید)

قابل استفاده به‌صورت تک‌دارویی یا همراه سایر داروهای ضد صرع

کاهش فعالیت بیش‌ تحریک‌ پذیر نورون‌ها از طریق اثر بر کانال‌های سدیمی

تداخل دارویی کم و مناسب برای درمان‌های همزمان متعدد

ویکوپت یک داروی تخصصی ضدصرع است که برای درمان و کنترل تشنج‌های فوکال (با یا بدون گسترش به سایر نواحی مغز) و به‌صورت کمکی در برخی انواع تشنج‌های جنرالیزه استفاده می‌شود.
داروی ویکوپت با اثر بر کانال‌های سدیمی وابسته به ولتاژ در نورون‌ها و تقویت غیرفعالسازی آهسته آن‌ها، باعث کاهش تحریک‌پذیری سلول‌های عصبی و جلوگیری از بروز و انتشار حملات تشنجی می‌شود.

در صورت مصرف لاکوزامید، لازم است تمامی پزشکان، پرستاران، داروسازان و دندانپزشکان خود را در جریان مصرف این دارو قرار دهید.
از مصرف همزمان الکل در طول درمان با این دارو خودداری کنید، زیرا می‌تواند عوارضی مانند خواب‌آلودگی و سرگیجه را تشدید کند.
تا زمانی که از اثر دارو بر بدن خود مطمئن نشده‌اید، از رانندگی و انجام کارهایی که نیاز به هوشیاری کامل دارند خودداری کنید، زیرا ممکن است باعث سرگیجه یا کاهش تمرکز شود. برای کاهش احتمال سرگیجه یا احساس سبکی سر، هنگام تغییر وضعیت از حالت نشسته یا خوابیده به آرامی بلند شوید.
مصرف دارو را بدون مشورت پزشک و به‌صورت ناگهانی قطع نکنید، زیرا قطع ناگهانی می‌تواند باعث افزایش یا تشدید تشنج‌ها شود. در صورت نیاز به قطع دارو، این کار باید به‌تدریج و تحت نظر پزشک انجام شود.
در صورت مشاهده تغییر در ضربان قلب، مانند کندی یا نامنظمی، باید به پزشک اطلاع داده شود، زیرا این دارو می‌تواند بر هدایت الکتریکی قلب (PR interval) تأثیر بگذارد.
در صورت بارداری، قصد بارداری یا شیردهی نیز حتماً پزشک خود را مطلع نمایید تا تصمیم‌گیری درمانی مناسب انجام شود.

در صورت داشتن افکار خودکشی، حتماً پزشک خود را سریعاً مطلع کنید.
در صورت وجود بیماری‌های قلبی که بر ریتم قلب اثر می‌گذارند، مانند بلوک دهلیزی-بطنی، فیبریلاسیون یا فلوتر دهلیزی، باید پیش از مصرف دارو با پزشک مشورت شود.
در صورت ابتلا به نارسایی قلبی، سابقه سکته قلبی یا تجربه مکرر سرگیجه و غش، مصرف دارو باید با احتیاط و تحت نظر پزشک انجام شود. لاکوزامید ممکن است در برخی بیماران باعث سرگیجه، خواب‌آلودگی یا اختلال تعادل شود و در نتیجه خطر زمین‌ خوردن یا آسیب‌های ناخواسته را به‌ویژه در ابتدای درمان افزایش دهد.
همچنین مصرف همزمان این دارو با الکل توصیه نمی‌شود، زیرا می‌تواند عوارضی مانند خواب‌آلودگی و سرگیجه را تشدید کند.
در صورت ابتلا به بیماری‌های کلیوی یا کبدی، لازم است پزشک از وضعیت شما مطلع باشد تا در صورت نیاز تنظیم دوز انجام شود.

در صورت مصرف هر داروی دیگر، اخیراً مصرف دارو یا احتمال شروع درمان جدید، حتماً پیش از مصرف لاکوزامید با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
به‌طور خاص، داروهایی که بر عملکرد قلب یا هدایت الکتریکی آن اثر می‌گذارند می‌توانند اهمیت بالینی داشته باشند، زیرا لاکوزامید نیز ممکن است بر هدایت قلب (افزایش فاصله PR در ECG) اثر بگذارد. این داروها شامل برخی داروهای قلبی، ضدآریتمی‌ها و داروهای مورد استفاده در نارسایی قلبی هستند.
همچنین داروهایی که ممکن است باعث افزایش فاصله PR شوند مانند کاربامازپین، لاموتریژین و پرگابالین باید با احتیاط و تحت نظر پزشک مصرف شوند.
برخی داروها ممکن است سطح یا اثر لاکوزامید را تغییر دهند، از جمله:
داروهای ضدقارچ مانند فلوکونازول، ایتراکونازول و کتوکونازول
داروی ضد HIV مانند ریتوناویر
آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند کلاریترومایسین و ریفامپیسین
و فرآورده‌های گیاهی مانند علف چای (St. John’s Wort) که می‌تواند اثر دارو را کاهش دهد.
در صورت مصرف هر یک از موارد فوق یا در صورت عدم اطمینان، پیش از شروع یا ادامه درمان با پزشک یا داروساز مشورت نمایید.

در دمای اتاق (معمولاً زیر 25 درجه سانتی‌گراد) نگهداری شود.
از گرما، رطوبت و نور مستقیم محافظت شود.
در محیط خشک نگهداری شود و از نگهداری در حمام خودداری گردد.
دارو در بسته ‌بندی اصلی نگهداری شود.
دور از دسترس کودکان و حیوانات خانگی قرار داده شود.
داروی تاریخ‌ گذشته یا مصرف‌نشده طبق نظر داروساز به‌ صورت ایمن دفع شود.
از ریختن دارو در توالت یا فاضلاب خودداری شود مگر در صورت دستور خاص.